ODKRYTE KRAINY

Miały być ciepłe kąpiele w termach...ale jakoś nic z tego nie wyszło. Mieliśmy do term jechać kiedy na niebie pojawiły się chmury, żeby się troszkę wygrzać w cieplutkiej wodzie, ale później cieszyliśmy się, że pojechaliśmy wtedy kiedy było ciepło. Termy okazały się największym rozczarowaniem na Rodos, spodziewaliśmy się ciepłych źródeł, ale niestety ich tam nie było. Sama brama wejściowa wygląda bardzo zachęcająco, widać że jakiś czas temu odbywał się tam remont, wszystko było odnowione i pomalowane na biało. Płacimy więc 3 euro za wstęp i wchodzimy dalej.

Następnym miejscem odwiedzonym na Rodos było oddalone o około 40 kilometrów od naszego hotelu Kamiros. Po obiedzie i krótkiej sjeście wsiedliśmy na naszą wściekłą bestię i pojechaliśmy w trasę. Jak zwykle w Grecji trafić nie było łatwo, bo znaki nie dawały jasnych wskazówek jak dotrzeć do celu, albo nie było ich wcale albo wskazywały nie tą drogę. Ale w końcu udało nam się znaleźć parking i kasę biletową (na Rodos jest sporo miejsc gdzie za wstęp pobierana jest opłata, w przeciwieństwie do Kosu), więc zakupiliśmy bilety i rozpoczęliśmy zwiedzanie.

Kolejnym punktem naszego niedzielnego wyjazdu była Kopalnia Guido, tak naprawdę to cały wypad zaczął się właśnie od tego miejsca. Pewnego dnia powiedziałam swojemu mężowi, że jest taka fajna kopalnia w Zabrzu i moglibyśmy się kiedyś tam wybrać, na co on: "Spoko możemy jechać w tą niedzielę". Krótka piłka, szybka rezerwacja biletów i Guido zostało już przez nas zdobyte.

Pobudka o 8:00 w niedzielę to nic przyjemnego, ale ten dzień mieliśmy zaplanowany na wyjazd do Zabrza. Tak więc o 9:15 wyruszamy w trasę, żeby punktualnie o 11:00 wejść do Sztolni Królowa Luiza. Bilety zakupiliśmy przez stronę internetową , a raczej zrobiliśmy tylko płatną rezerwację biletów na to wejście, bo same bilety musieliśmy jeszcze odebrać w kasie (niestety niewykorzystana rezerwacja przepada razem z pieniędzmi).

STADION Na mapce Rodos zobaczyliśmy, że na obrzeżach miasta znajduje się kolejny zabytek warty obejrzenia, a mianowicie stadion, więc oczywiście głodni wrażeń pojechaliśmy tam. I tutaj miłe zaskoczenie - za wstęp nie pobierano żadnej opłaty, każdy mógł sobie tam wejść, gdyż teren nie był wcale ogrodzony. Pierwsze co rzuciło nam się w oczy to stadion...jakby olimpijski, oczywiście trochę zaniedbany, ale posiada coś co przypomina murawę oraz to co najważniejsze na stadionie, czyli trybuny. Został on wydobyty, a następnie odnowiony przez Włochów. Stadion ma wymiary 600 m na 200 m i leży on w parku krajobrazowym. Kiedyś zapewne odbywały się tam różnego rodzaju rozgrywki, natomiast dziś jest przede wszystkim zabytkiem odwiedzanym przez turystów, jak również miejscem gdzie grecy biegają.

PAŁAC WIELKICH MISTRZÓW To miejsce, które od pierwszego dnia pobytu na Rodos znajdowało się na szczycie listy atrakcji turystycznych, które musieliśmy i chcieliśmy zwiedzić. Niestety jak się okazało nie było to miejsce łatwe do zdobycia, wręcz pokusiłabym się o stwierdzenie, że było ono trudno dostępne. Już podczas pierwszego spaceru po Starym Mieście widzieliśmy pałac z każdej strony świata, jednak nie znaleźliśmy wejścia do niego, a już tym bardziej żadnego znaku, który nakierowałby nas, w którą stronę musimy podążać aby znaleźć się w jego wnętrzu. Tak więc obeszliśmy go wtedy dookoła i zastanawialiśmy się czy kiedykolwiek do niego wejdziemy i czy te wszystkie przewodniki nas nie okłamały. Ale z drugiej strony przypuszczaliśmy, że być może po prostu chodziliśmy złymi drogami.  Pałac Wielkich Mistrzów został wybudowany przez joannitów w XIV wieku w miejscu starożytnego Akropolu Rodos, gdzie znajdowała się świątynia Boga Słońca. Stąd właśnie 19 Wielkich mistrz...

Rodos jest stolicą i jednocześnie największym miastem na wyspie, powstało w 408 r. p. n. e., a obecnie mieszka tam około 54 tysięcy osób. W Rodos byliśmy kilka razy, bo nie sposób zwiedzić całego miasta w jedno popołudnie. Nasza pierwsza wycieczka miała odbyć się według trasy opracowanej w przewodniku, niestety - a może na szczęście - poszliśmy własną ścieżką przy okazji odrobinę się gubiąc. Według przewodnika powinniśmy przejść około 2 kilometrów, my dzięki nieznajomości topografii miasta zrobiliśmy ponad 4 kilometry. Nasz spacer miał się odbyć według poniższej mapki, ale już na samym początku zboczyliśmy z trasy.