ODKRYTE KRAINY

10 września 2016 r. - dzień, w którym rozpoczęliśmy naszą wspólną podróż...podróż przez życie :) ...niech słowo "kocham" jeszcze raz z ust twych usłyszę, niech je w sercu wyryję i w myśli zapiszę...

Miały być cudowne wakacje na Rodos, wycieczka była już wykupiona, już miałam przygotowaną rozpiskę z ciekawymi miejscami, które warto było tam zwiedzić...ale niestety nie wyszło :( Wszystkie plany i marzenia poszły się gonić. Chyba nie ma nic gorszego niż to, gdy ktoś niszczy nasze marzenia. No ale cóż mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie mi dane tam polecieć. Zamiast wylotu na Rodos - podróż samochodem na Chorwację, do której nie byłam wcale przekonana, no bo kto to widział tyle godzin tłuc się autem, zamiast wsiąść w samolot i fruuu.  Ale cóż zacisnęłam zęby i pojechałam, pojechałam krytycznie nastawiona i wiele rzeczy mi tam przeszkadzało, przede wszystkim brak plaży, ale zobaczyłam też kilka pięknych miejsc, więc to chociaż w niewielkim stopniu zrekompensowało mi niezrealizowane plany. Wytyczona przez nas trasa biegła przez Czechy, Austrię i Słowenię, oczywiście trzeba pamiętać o zakupie winiet dla każdego z tych krajów. My kupowaliśmy je w sklepach lub stacjach b...

Cenię sobie bardzo swoją prywatność, jak widzicie na blogu nie ma moich zdjęć, ani też zdjęć moich bliskich. Nie będę się zarzekać, że nigdy takie się nie pojawią, bo być może kiedyś i takie będą trafiać na bloga - ale póki co mówię nie. Piszę tylko i wyłącznie dla przyjemności, po to aby przekazać informacje o miejscach, które zwiedziłam, podzielić się swoimi przemyśleniami i wrażeniami i właśnie takie fotki tutaj znajdziecie - ciekawe miejsca, piękne widoki. Zawsze daleka byłam od promowania siebie w blogosferze. Dlatego też nie zaglądam na blogi modowe, na których osoby chwalą się jaką to sobie kupiły torebkę czy sukienkę, bo uważam to za próżność. Moda na ciuchy co kilka miesięcy się zmienia i to co było modne w jednym sezonie w następnym trzeba będzie wyrzucić do kosza, natomiast moda na podróżowanie nie przeminie nigdy :)

Wbrew przyjętemu systemowi publikowania postów przedstawiam moją ostatnią "podróż". Czy jest takie miejsce na ziemi, takie miasto, w którym wiesz, że chcesz zamieszkać? Tak - w moim przypadku zdecydowanie jest to Kraków, nie wiem czy spowodowane jest to bardziej ogromnym sentymentem, czy też urokiem tego miasta, ale wiem, że kocham tu przebywać. Ostatnio odkryłam, że pomimo wielkości tego miasta, nie mam wcale problemu ze swobodnym przemieszczaniem się po nim, każdy krok jest naturalny, nie potrzebuję mapy, żeby się nie zgubić.

Od początku prowadzenia bloga mam taki zamysł, żeby opisywać wszystkie większe podróż w miarę chronologicznie, póki co więc cofam się w czasie i wspominam, natomiast wycieczki teraźniejsze są już opisane i czekają na publikacje - mam nadzieję, że już niedługo się na nią doczekają. Ostatnio czasu jakby mniej, bo przede mną bardzo ważne wydarzenia - ale o tym kiedyś. Czasami zdarza się, że nie mam w ogóle weny, siadam przed komputerem i chciałabym coś napisać a pomysłu brak, ale na szczęście częściej bywa tak, że pisze mi się bardzo lekko - co mnie osobiście bardzo cieszy. Nigdy nie byłam humanistką, zawsze o wiele lepiej czułam się w przedmiotach ścisłych i zakładając bloga zastanawiałam się jak pójdzie mi pisanie, czy będzie to miało jakiś ład i skład czy też każde zdanie będzie oderwane od kontekstu. Mam nadzieje, że jednak jest w miarę ok, ale nie mnie to oceniać, tylko Wam, którzy to czytacie. Ostatnio zapytałam mojej drugiej połówki jak mu się podoba blog, powiedział że spoko, a...

Przyznaje szczerze, że zakładając bloga pomyślałam sobie: "Fajnie byłoby popisać i powrzucać parę zdjęć z podróży Przecież to na pewno nie zajmuje dużo czasu, a przy okazji można powspominać". Teraz wiem jak bardzo się myliłam...Owszem pisanie o miejscu, gdzie byłam niedawno - przychodzi z łatwością, wszystkie wydarzenia ma się na świeżo w głowie, na szybko można wybrać zdjęcia i to jest ok. Gorzej jest wtedy kiedy chcę opisać wydarzenia z przed 5 czy nawet 10 lat, pamięć jest ulotna i wtedy najpierw muszę przejrzeć wszystkie zdjęcia i przypomnieć sobie wszystko. Ale generalnie pisanie sprawia mi przyjemność, cieszę się, że mogę się z Wami podzielić moimi przeżyciami, opisać przygody i przede wszystkim pokazać miejsca, w których byłam. Dziś na tapecie Łeba - byliśmy tam 5 lat temu. Co roku obiecujemy sobie, że zaczniemy planowanie wakacji już w maju, ale zawsze okazuje się, że szukamy noclegu na ostatnią chwilę, tak też było wtedy. Na szczęście zawsze udaje nam się ...

Kolejna przejażdżka bestią po okolicy zakończyła się odwiedzinami w byłym kamieniołomie na tzw. Rębielskiej Górze. Około roku 1910 rozpoczęto tu urobek wapienia, który służył jako materiał budowlany, wykorzystywany przez miejscową ludność do budowy domów. Prace najpierw wykonywano ręcznie, przy użyciu kilofa i łopaty. W późniejszych latach minerałem tym zainteresowała się jedna z firm krakowskich, która wydobywała wapień i przerabiała go na kruszywo służące do budowy dróg. Od strony południowej, tam gdzie powstało ogromne wyrobisko po kamieniołomie, można obserwować skały budujące Rębielską Górę. Są to głównie wapienie o różnorodnej barwie od białej po piaskową, żółtą, czerwoną i szarą.